صفحه اصلی » علو فه هیدروپونیک چیست؟

علو فه هیدروپونیک چیست؟

  علوفه هیدروپونیک چیست؟

علوفه هیدروپونیک را می توان به نوعی علوفه ی تولید شده در روش آبکشت به صورت تخصصی خواند. در واقع علوفه  هیدروپونیک نوعی از کشت هیدروپونیک فاقد بستر می باشد که در آن گیاه بدون استفاده از هرگونه بستر خاصی کشت داده می شود. عدم استفاده از بستر کشت این امکان را به دامدار می دهد تا از تمام اجزای گیاه بدون آلودگی های بستر و اختلاط با آن استفاده نماید. از این رو علوفه هیدروپونیک نوعی علوفه برای مصارف دام است که به روش آبکشت یا هیدروپونیک کشت و در اختیار دام قرار می گیرد.

علوفه هیدروپونیک را نباید با دانه ی اولیه آن قیاس و ارزیابی کرد و بایستی جهت نتیجه ی مطلوب و صحیح با سایر اجزای علوفه ای در جیره ی دام مورد بحث قرار گیرد. باید دانست که با وجود گذشت حدود سه دهه از ابداع این روش در جهان همچنان در باب مزایای استفاده از این روش در تعلیف دام با علوفه هیدروپونیک بحث های کثیری وجود دارد که التفات به این موضوعات برای افراد علاقه مند خالی از لطف نمی باشد.

علوفه ی حاصل از این دستگاه ها را می توان به نوعی با قصیل (در برخی گویش ها خصیل) جو قیاس نمود. به عبارتی دیگر علوفه ی تولید شده در دستگاه علوفه هیدروپونیک تلفیقی است از بذر جوانه زده، علوفه ی سبز و ریشه ای مملو از کربوهیدرات که قابلیت تعلیف به صورت کامل را برای انواع دام های سبک و سنگین داراست. از این رو می توان عنوان نمود که استفاده از علوفه هیدروپونیک می تواند بخش اعظم از نیاز دام به بخش علوفه ای جیره را تامین نماید.

در دامداری های سبک به روش سنتی، چراگاه یکی از ارکان اصلی در پروار یا داشت دام های سبک است، اما با توجه به عدم حمایت صحیح و رعایت اصول چراگاه همچون ایجاد محدودیت در فصول مناسب و چرای بی رویه دام از چراگاه های در دسترس، بسیاری از مراتع کشور در حال تخریب بوده و سطح چرای دام هر سال کمتر از سال گذشته می شود. از این رو برای بسیاری از دامداران استفاده از علوفه هیدروپونیک می تواند جایگزین مناسبی به جای استفاده از چراگاه برای دام ها باشد.

  •    شاید این پرسش در ذهن خواننده ایجاد شود که چراگاه ها بدون هزینه بوده ولی دستگاه های علوفه هیدروپونیک هزینه بر می باشند. در نگاه عادی شاید چنین به نظر برسد که استفاده از چراگاه ها برای دامدار بدون هزینه می باشد اما با نگاهی دقیق تر باید گفت :

هزینه هایی که دامدار بر اثر استفاده ی سوء از چراگاه ها به مراتع کشور وارد می کند همچون فرسایش های ناشی از تخریب مراتع، هزینه های جبران ناپذیر در سطح ملی است و عدم رعایت اصول چراگاه به صورت علمی باعث ده تا بسیاری از مراتع طبیعی که هر ساله در گذشته قابلیت احیاء داشته اند به مناطق فاقد پوشش گیاهی تبدیل شده و هر ساله دامدار برای چراندن دام خود بایستی مصافت های بیشتری برای تامین نیاز دام خود را بپیماید.

تصور دامدار بر این است که چراندن دام بی هزینه است. اما هزینه های ناشی از تحرک بیش از حد دام، اختلاط با سایر دام ها و در نتیجه سرایت بیماری های واگیر در دام، آلودگی های انگلی در دام، هزینه های ناشی از لنگش و بیماری های مربوط به سم در دام ها، صرف انرژی بسیار به جهت حرکت دام در مسافت های بسیار و در نتیجه کاهش میزان گوشت گیری و افزایش دوران پروار یا آمادگی میش ها برای بره زایی را می توان از جمله ی هزینه هایی دانست که دامداران سنتی بدان توجهی نداشته و لذا چراندن دام در چراگاه ها را بصرفه تر از استفاده از این مدل تعلیف برای دام ها می دانند.

لذا باید گفت که علوفه هیدروپونیک را بایستی با توجه به اقلیم، نوع دام، روش دامدار، خوراک و جیره ی دام با مشاوره ی صحیح توسط متخصصین و ارزیابی های اقتصادی هر فرد با توجه به موارد گفته شده تجویز و مورد استفاده قرار داد و گفتن این مطلب که علوفه هیدروپونیک در همه ی شرایط و همه زمان ها مناسب و مقرون به صرفه می باشد جای بحث دارد.

بازدید

۰%

User Rating: Be the first one !

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

error: Content is protected !!